Eerste keer oostblok

eerste keer oostblok

Want daar blijken de meningen behoorlijk over te verschillen. Natuurlijk heb ik daar wel bij stilgestaan toen ik met mijn reisblog begon.

Voor mij heeft het met taal te maken. De interesse voor de landen waarover ik schrijf, komt namelijk deels voort uit mijn studie Slavische taal- en letterkunde. Over oost en west gesproken: Russisch was de hoofdtaal van mijn studie en als keuzevakken koos ik Bulgaars en Tsjechisch.

Oost-Europa leek dus een betere keuze voor de omschrijving van mijn blog. En bij navraag bij Nederlanders en Duitsers in mijn omgeving lijkt het ook helemaal niet zo ingewikkeld: Maar de Tsjechen zijn het hier absoluut niet mee eens. Volgens hen ligt Tsjechië bij lange na niet in Oost-Europa. Praag ligt westelijker dan Wenen, verzekeren ze me vastberaden. Die vastberadenheid is opvallend: Zou dat te maken hebben met die blijkbaar nog steeds nagalmende negatieve associaties met het Oostblok, waar ze helemaal los van willen komen?

Ik besloot er eens wat vaker naar te vragen en raakte met een collega uit Polen aan de praat over dit onderwerp. Volgens hem is ook Polen absoluut geen Oost-Europa. Maar het zijn wel altijd mensen uit Polen, Tsjechië en andere landen in die strook van Europa zelf die de term Midden-Europa gebruiken.

Ik ben dus bang dat veel mensen, als ik zou zeggen dat ik blog over Midden-Europa, niet zouden weten wat ze daaronder zouden moeten verstaan. Laat staan dat ze ernaar zouden googelen. Toch laat het me niet los. Op een dag spreek ik een Hongaar die me vertelt: Het is een belediging. Maar zo sterk is het gevoel om niet bij Oost-Europa te willen horen blijkbaar. Daarover raakte ik trouwens na dit heftige begin in een heel prettig gesprek verwikkeld met de desbetreffende Hongaar.

Want vriendelijk zijn ze in Hongarije, meer dan in West-Europa, verzekerde hij me. Datzelfde kreeg ik tijdens een netwerkevenement te horen van een iemand uit Slovenië. Het heeft een typisch mediterrane sfeer met alle bijbehorende gastvrijheid en zon.

Het grenst nota bene aan Italië! Toen wist ik het zeker. Volgens mij zal er nooit een eenduidig antwoord komen op de vraag waar Oost-Europa begint. Maar ik denk dat dat ook niet is waar het eigenlijk om draait. Ik heb het gevoel dat het vooral gaat om het grauwe imago en voor de inwoners zelf natuurlijk de historische lading van Oost-Europa, waar deze bestemmingen zo ver mogelijk vandaan willen blijven.

Dus… Is het echt zo belangrijk om West-Europeanen duidelijk te maken dat bovenstaande landen niet in Oost-Europa, maar in Midden-Europa liggen? Of moeten we ze vooral laten ervaren dat het fijne vakantielanden zijn, waar je de lijntjes op de kaart ook trekt?

Ik denk dat ik me maar richt op het laatste. De omschrijving van mijn blog laat ik dus toch maar zoals hij is. Grappig is trouwens dat je er ook flink over kunt discussiëren wat nu wel en niet bij Scandinavië hoort. De Baltische staten willen bijvoorbeeld niet worden gezien als Oost-Europa, maar liever als Noordse landen.

Maar daarover binnenkort meer…. Leuke vraag, voor mij zouden Slovenie en Tsjechie niet onder oost-europa vallen beide gewoon west-europa. Daarbij speelt niet alleen ligging een rol maar ook levensstandaard. Polen was misschien 10 jaar geleden ook wel veel meer oost-europa dan nu. De 3 baltische staten ook niet want die noem ik dan weer gewoon baltische staten.

Blijft weinig oost-europa over zo he, behalve dan bulgarije, roemenie, moldavie, oekraine en wit-rusland. Dat voel ik heel erg met je mee, Tikva. Tsjechië voelt voor mij ook erg westers en dat geldt denk ik ook voor landen als Polen, Slovenië etc. Alleen zijn het dan in mijn geval taalgek de Slavische talen die ervoor zorgen dat ik ze toch bij Rusland en Bulgarije vind horen. Ook dit land leek relatief liberaal. De Amerikaanse regeringen en diplomaten meenden dat Roemenië in een conflict de kant van het westen zou kunnen kiezen of neutraal zou blijven en trachtten de Roemeense dictator Ceaușescu te paaien.

Dit bleek een misvatting; Ceauşescu onderdrukte de binnenlandse oppositie met harde hand en kocht zijn relatieve vrijheid af met de belofte de Russen onvoorwaardelijk te steunen.

De DDR was uit dit rijtje de meest kunstmatige staat. Wetend dat de enige bestaansreden het communisme was, deed de regering er alles aan iedere oppositie monddood te maken, met name met het oog op eventuele Duits-nationalistische gevoelens. De DDR had het hoogste inkomen per hoofd van de bevolking, maar het regime werd nooit in het hart van de bevolking gesloten. Zo sterk was de leegloop naar het Westen, dat tussen West- en Oost-Berlijn een muur werd gebouwd; hiermee werd begonnen op 13 augustus Ook de grens tussen de twee Duitse staten, sinds onderdeel van het IJzeren Gordijn , werd vanaf dat moment hermetisch afgesloten.

In Polen was de afwijzing van het communisme het sterkst. In de geschiedenis was Polen drie keer tussen Pruisen en Rusland verdeeld en in hadden nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie samen Polen bezet. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog werd Polen weer door het Rode Leger bezet, nadat de Sovjetlegers tijdens hun opmars richting Duitsland vlak voor Warschau halt hielden en het veelal prowesterse en liberale verzet door de Duitse bezetters liet uitmoorden zie de Opstand van Warschau.

In , en kwam het in Polen tot opstanden. De opstand van was goed georganiseerd in de vakbond Solidarność en kon door de communistische partij niet onder controle gebracht worden. De kritiek van Chroesjtsjov op Stalin na diens dood deed in ook de posities van de leiders in de Oostbloklanden wankelen. De onderdrukking van de opstanden Berlijn , Boedapest en Praag maakten echter duidelijk dat de Sovjet-Unie een aantasting van haar invloedssfeer niet zou dulden.

In lukte het de Poolse vakbond Solidarność via vreedzame weg en voor korte tijd hervormingen te forceren. Gedurende de rest van de jaren tachtig, ondersteund door paus Johannes Paulus II en de Verenigde Staten , zouden deze vakbond en overige organisaties in het Oostblok voor druk op de regimes zorgen. Het einde van het Oostblok werd ingeluid door Michail Gorbatsjov , die de communistische leiders in de Oostblokstaten weigerde nog langer te steunen.

In vielen de communistische regimes als dominostenen , de een na de ander. Nog steeds wordt de term Oostblok gebruikt ter aanduiding van de voormalig communistische Midden- en Oost-Europese landen. Een andere benaming was de Tweede wereld.

De meeste inwoners van deze landen vinden het echter niet prettig wanneer hun landen als "Oostblok" worden aangeduid.

Aangezien het kader waarin de landen samen het Oostblok vormden niet meer bestaat, is hedendaags gebruik van de term strikt genomen ook incorrect. Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie.

...

Bef amsterdam erotische massage

Zo sterk was de leegloop naar het Westen, dat tussen West- en Oost-Berlijn een muur werd gebouwd; hiermee werd begonnen op 13 augustus Ook de grens tussen de twee Duitse staten, sinds onderdeel van het IJzeren Gordijn , werd vanaf dat moment hermetisch afgesloten.

In Polen was de afwijzing van het communisme het sterkst. In de geschiedenis was Polen drie keer tussen Pruisen en Rusland verdeeld en in hadden nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie samen Polen bezet.

Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog werd Polen weer door het Rode Leger bezet, nadat de Sovjetlegers tijdens hun opmars richting Duitsland vlak voor Warschau halt hielden en het veelal prowesterse en liberale verzet door de Duitse bezetters liet uitmoorden zie de Opstand van Warschau. In , en kwam het in Polen tot opstanden.

De opstand van was goed georganiseerd in de vakbond Solidarność en kon door de communistische partij niet onder controle gebracht worden. De kritiek van Chroesjtsjov op Stalin na diens dood deed in ook de posities van de leiders in de Oostbloklanden wankelen. De onderdrukking van de opstanden Berlijn , Boedapest en Praag maakten echter duidelijk dat de Sovjet-Unie een aantasting van haar invloedssfeer niet zou dulden.

In lukte het de Poolse vakbond Solidarność via vreedzame weg en voor korte tijd hervormingen te forceren. Gedurende de rest van de jaren tachtig, ondersteund door paus Johannes Paulus II en de Verenigde Staten , zouden deze vakbond en overige organisaties in het Oostblok voor druk op de regimes zorgen. Het einde van het Oostblok werd ingeluid door Michail Gorbatsjov , die de communistische leiders in de Oostblokstaten weigerde nog langer te steunen.

In vielen de communistische regimes als dominostenen , de een na de ander. Nog steeds wordt de term Oostblok gebruikt ter aanduiding van de voormalig communistische Midden- en Oost-Europese landen. Een andere benaming was de Tweede wereld. De meeste inwoners van deze landen vinden het echter niet prettig wanneer hun landen als "Oostblok" worden aangeduid. Aangezien het kader waarin de landen samen het Oostblok vormden niet meer bestaat, is hedendaags gebruik van de term strikt genomen ook incorrect.

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie. Overgenomen van " https: Weergaven Lezen Bewerken Geschiedenis. Informatie Gebruikersportaal Snelcursus Hulp en contact Donaties.

Hulpmiddelen Links naar deze pagina Verwante wijzigingen Bestand uploaden Speciale pagina's Permanente koppeling Paginagegevens Wikidata-item Deze pagina citeren. In andere projecten Wikimedia Commons. Deze pagina is voor het laatst bewerkt op 4 dec om De mensen daar waren welbespraakt, goedgemanierd en spraken zeer goed Engels. Daar ga ik zeker nog eens terug. Ik kijk absoluut niet neer op de Oostbloklanden waarom zou ik? Overigens ben ik de inzending van Finland nooit meer vergeten, ook die gaf leuke draai aan het Eurovisiesongfestival;-D.

Tis dat je het vraagt, bij bovengenoemde landen denk ik altijd aan hoe vreselijk antisemitsch ze waren zijn? Zo erg dat de nazi's tot hun eigen verbazing weinig actie hoefden te ondernemen: Het Oost-Europese antisemitisme is zo vreselijk ingesleten en gruwelijk, ik heb eigenlijk geen zin om nu bronnen te moeten gaan noemen. Ja natuurlijk, ook de West-Europese landen kunnen en konden er wat van, maar Joden zijn in Oost-Europa door alle eeuwen heen vreselijk vervolgd.

Ik zal verder nu niet meer hierop ingaan, want ik probeer eigenlijk dit soort discussies op het forum te mijden. Snap overigens niet waarom je je eigen reactie o. Ik vindt dat voordat je allerlei vooroordelen of veroordeling loslaat op de oostbloklanden eerst maar eens moet defïeneren wát dat oostblok nu eigenlijk is Jullie noemen een 'gebied' wat qua vierkante kilometers zo'n beetje 10 keer zo groot is als west-europa En dan zouden al die vooroordelen voor ál die mensen in ál die landen gelden???

Hoe zouden jullie het vinden om veroordeeld te worden op het 'spaanse temperament' of de uitbundige opdringerige aanwezigheid van duitsers? Daar kan je niet eens in 1 dag met een auto doorheenreizen, zelfs niet zonder files en op topsnelheid Realiseren jullie je dat wel??? Valt me trouwens zwaar tegen deze discussie hier, ooit iemand die al die landen zo'n beetje bezocht heeft waar ze nu zo gezellig die vooroordelen over neerzet??

Of zich er in verdiept heeft? Ik ben niet meegegaan omdat er die weken verschillende Aziaten in elkaar geslagen waren. Ik weet dit nog goed, ik heb namelijk die week mijn vriend opgebeld, hij liep op dat moment op het rode plein en ik vertelde dat hij vader zou worden. Hij heeft toen de sloffen Amerikaanse sigaretten die hij op het vliegveld gekocht had aan een straatverkoopster gegeven voor haar de jackpot.

Ook vond ik het opvallend hoe hardhandig sommige Fransen met hun kinderen omgaan camping. Eigenlijk heb ik alleen in Londen ervaren dat daar weinig onbeschofte mensen rondlopen, ja veel ordinaire tarts op de camping in Griekenland maar in Londen zelf viel het erg mee, erg beleefd werd er op mij gereageerd. In Turkije vond ik de mensen ook erg vriendelijk en zeker niet onbeschoft. Eigenlijk kan je van elk land wel zeggen dat ze onbeschoft zijn.

Ik vond Japanners heel onbeschoft toen ik in Korea was, die Japanse zakenlui behandelen je als 3e rangs vuil. Emma mag ik je er even aan herinneren dat jij als 1 van de eersten klaar stond om turkijë bij het 'ooslblokdraadje' in te delen? En wat dacht je van Joegoslavïe en macedonië en albanië en roemenïe en bulgarije??? Hieruit blijkt maar weer dat weinig kennis hebben van de materie waar je hebt over hebt garant staat voor vooroordelen.

Wat mij betreft zijn jullie precies hetzelfde als allerlei antsimieten overal in de wereld. In ieder geval praten jullie hier op hetzelde niveau De reacties hier gaan specifiek over "oostblok landen" omdat Sinilind daarom vroeg. Bovendien vroeg ze naar beeldvorming en niet naar feiten. In dit draadje geven mensen dus weer wat hun beeld en is en waardoor dat gevormd is. Niemand zegt meen ik te lezen dat ze feitelijk ook geloven dat die beeldvorming klopt.

De meeste posters proberen gewoon aan te geven waardoor zijn een bepaald beeld hebben van bepaalde oostbloklanden. Wat dat betreft is antisemitisme in andere landen ook niet relevant. Dat zou wel relevant zijn in een discussie over antisemitisme in het algemeen of de jodenvervolging bijvoorbeeld. Ik denk dat niemand zal ontkennen dat de jodenvervolging ook in Nederland veel slachtoffers heeft gemaakt en regelmatig ook dankzij ipv ondanks de Nederlanders.

Het is geen bekende vakantie bestemmming, cultuur uitingen uit Oost Europese landen zitten hier veel meer in de marge en zijn veel onbekender iedereen kent wel Franse chansons, Italiaanse opera enzovoorts Oost Europa leeft dus gewoon niet zo voor veel mensen en daarom is het beeld van de meeste Nederlanders erg onvolledig.

Dat van mij ook. Ik weet van veel Oost Europese landen gewoon weinig af. Je hoort niet vaak dat mensen erheen op vakantie gaan. Nou ja, Tsjechië, dat wel, of een culturele reis naar Sint Petersburg, dat soort dingen, maar dan houdt het wel op. Ik hoor zelden over recreatieve reizen naar Moldavië, Albanië, Wit Rusland, Oekraine of het moet een 'hulpreis' zijn. Moet eerlijk bekennen dat ik in een educatieve bui de Bosatlas op schoot heb genomen om even te bekijken waar alles ook alweer ligt ;.

Als ik aan het oostblok denk, denk ik aan de landen die achter het ijzeren gordijn lagen en onder communistisch bewind gesteund door de USSR stonden of deel uitmaakten van de USSR.

Dus niet het voormalig Joegoslavie. Ik neem deze opmerking even mee naar het draadje hierboven. Die opmerkingen die je horen hebt gekregen hebben niks te maken met het feit dat hij uit Estland komt maar gewoon omdat het een buitenlander is die niet uit een van de geaccepteerde landen komt ed. West Europa, de VS maar uit een land wat eng is en anders. Dat is gewoon een bepaald soort combinatie van paternalisme, kolonialisme en onwetendheid. Heeft niks met Oost Europa te maken maar alles met het de Ander zijn.

Voor mezelf maar ik een onderscheid tussen het Oostblok en Oost Europa hoewel die wel samenvallen deels. Rusland behoort wat mij betreft niet echt tot Oost Europa of sowieso tot Europa. Dat is meer een categorie apart. Turkije is Mediterraans Europa of Zuid Europa.

Dat gooi ik in dezelfde sfeer als Griekenland, Zuid Italië. Dat heeft niks met Oost Europa te maken behalve dat Turkije historisch gezien natuurlijk wel veel invloed heeft gehad op bijvoorbeeld Bosnië. Inderdaad ben ik behalve vroeger in Joegeslavië en later in de diverse hieruit ontstane landen zelden in Oost Europa geweest.

Wel vroeger vaak in Rusland maar goed dat staat dan weer los vind ik van Oost Europa an sich. Ik ben al twintig jaar verslaafd aan de Russische literatuur van met name de 20e eeuw. Daarnaast heb ik behoorlijk wat non-fictie over het Oostblok achter de kiezen. Wat allemaal niet wil zeggen dat ik russofiel ben, of expert helemaal niet zelfs. Ik zou wel een boek speciaal willen aanbevelen.

Het heet "Imperium" en is geschreven door R. Kapuscinski, een inmiddels helaas overleden Poolse journalist. Het is een weergaloos boek over zijn vele reizen door het Sovjetrijk.

Het is grappig, onthutsend, magistraal geschreven en ontstellend interessant. Ik heb het inmiddels al drie keer gelezen, gewoon voor mijn eigen plezier. Anyway, mijn twee centjes: Fladder, ook hier een zigeunermuziekfan. Heb jij de soundtrack van Gadjo Dilo al? Als kind samen met mijn ouders vanaf dat ik 6 was ben nu Van Bulgarije weet ik niet veel meer, van Hongarije, Roemenie, tsjechoslowakije en Joegoslavie de laatste 2 nog ongedeeld weet ik wel iets meer.

Vooral buraukratisch gedoe rond visa en controles herinner ik me. Of de mensen vriendelijk waren niet. Toen ik volwassen was ben ik in bijna al die landen nog weer geweest, sommige meerdere keren. Vriendelijkheid verschilt wel maar hoeveel kom je nou echt met de mensen in contact?. Een groot verschil in een toen nog ongedeelt land. Ook in Roemenie zag je verschil.

Bv de boekwinkels in Boekarest lagen alleen boeken van Ceaucescu terwijl richting de hongaarse grens er ook veel andere boeken te koop waren. In Tsjechie paar jaar geleden viel het me op dat in het ene stuk de mensen bijna geen andere taal kenden dan de eigen en russisch, er nog brandweervijvers waren vijvers speciaal voor bluswater en je kilometers moest rijden om ergens geld te kunnen halen terwijl in een ander deel reuzengebergte de mensen ook duits spraken, je overal geld kon pinnen en de brandweer water kon halen uit "kranen".

Alles veel moderner, meer westers. De mensen waren daar wel iets openen naar anderen, je had een minder "in de gaten gehouden worden"gevoel. Voor mij is er wel een min of meer overeenkomst bij alle verschillen: Nou ja tot ik speciaal ga terugdenken aan Kroatie geweldig land, aardige mensen Bosnie, arm, wel mooi, geen aardige mensen Servie, denken we liever niet meer aan terug Polen heel mooi, ik vond de mensen redelijk vriendelijk.

Rusland, heel mooi, de mensen waren dan niet zo leuk Tsjechie, heel mooi, inwoners mwoh Slowakijke, geweldig, aardige mensen Roemenie, prachtig land, aan de mensen denken we maar niet meer terug Hongarije vond ik persoonlijk helemaal niets, maar alleen in Budapest geweest en de mensen vond ik ook niet aardig.

Maar ik moet zeggen dat de beeldvorming van mensen toch gekleurd wordt door het vreselijke wangedrag van bepaalde Oost-Europeanen hier. Bij ons in de wijk aan overkant, woonden veelal hardwerkende Turken.

Daar zijn de afgelopen paar jaar ongelooflijk veel Oost-Europeanen, met name Polen bij gekomen. Ze nemen de winkeltjes over van de hardwerkende Turken, Ze nemen de banen over, ze nemen de kroegen over, ze hebben hun eigen deli's. Ze zuipen zich op zaterdagavond helemaal te pletter en het is al meerdere malen slaande ruzie geworden tussen de Turkse jongeren en de Oost-Europeanen. Dat is het beeld wat heerst.

Niet zozeer bij mij, want ik heb geen last van ze. Maar als ik naar de overkant in onze Turkse supermarkt sta hoor ik ze vloeken hoor. Of ze niet allemaal kunnen opdonderen naar hun eigen land. Ik ben nog nooit, maar dan nog nooit in landen geweest, die zo'n hekel aan Joden hebben en niet alleen aan Joden, aan Moslims, Aan Afrikanen, aan Hindoes.

Ik ben dus nog nooit in het midden oosten geweest, anders had ik waarschijnlijk wel meer antisemitisme meegemaakt. Want ik geloof dat eenderde van de Nederlanders op Wilders wil gaan stemmen.

Maar ik wordt gewoon altijd pissig om vooroordelen gebaseerd op 'niks' op onwetendheid. En daarbij maakt het niet uit of het geaardheid, gosdienst, verstandelijke vermogens of bevolkindsgroepen zijn. En om nu zo'n groot gebied als 'aangeduid' over 1 kam te scheren Het is een véél te groot gebied, té veel verschillende geschiedenissen, invloeden, oorsprongen.

En ik denk eerlijk gezegd dat ik dat van jullie ook niet 'verwacht' had Het is gewoon precies hetzelfde als wat wilders doet. Die scheert ook álle moslims over 1 kam, of ze nu orthodox of modern moslim zijn die er amper nog iets aan doet en of ze nu uit allemaal uit andere landen komen dat maakt niet uit.

Het is misschien zelfs nog iets erger, die moslims van wilders hebben tenminste nog 1 overeenkomstige godsdient, misschien soms alleen nog op papier, maar ze hebben 'm. De landen die jullie er allemaal bij rekenen hebben dat zelfs niet eens. Net wat Tonny zegt: De posting van Fladderbeestje Roefel volgens mij ook geeft wel weer waarom ik het zo noem. Het heeft niks met mijn beeld van mensen te maken, maar ik heb het als een aanduiding gebruikt, wat absoluut niet kwaad is bedoeld.

Als het fout over is gekomen dan spijt me dat. Ieder oostblokland is anders. Hongarije vond ik een prettig land, Tsjechië niet. Erg deprimerend en veel onvriendelijke mensen. In Polen is men echt nog erg antisemitisch; toch wil ik graag nog Krakau bezoeken en Auschwitz-Birkenau. Mijn oma komt uit Polen maar haar dorpje ligt nu in de Oekraïne, ook daar wil ik graag heen, schijnt een prachtig land te zijn en mijn opa uit Letland.

De Baltische staten wil ik ook graag eens bezoeken. Wat het songfestival betreft:



eerste keer oostblok

Want daar blijken de meningen behoorlijk over te verschillen. Natuurlijk heb ik daar wel bij stilgestaan toen ik met mijn reisblog begon. Voor mij heeft het met taal te maken.

De interesse voor de landen waarover ik schrijf, komt namelijk deels voort uit mijn studie Slavische taal- en letterkunde. Over oost en west gesproken: Russisch was de hoofdtaal van mijn studie en als keuzevakken koos ik Bulgaars en Tsjechisch. Oost-Europa leek dus een betere keuze voor de omschrijving van mijn blog.

En bij navraag bij Nederlanders en Duitsers in mijn omgeving lijkt het ook helemaal niet zo ingewikkeld: Maar de Tsjechen zijn het hier absoluut niet mee eens. Volgens hen ligt Tsjechië bij lange na niet in Oost-Europa. Praag ligt westelijker dan Wenen, verzekeren ze me vastberaden. Die vastberadenheid is opvallend: Zou dat te maken hebben met die blijkbaar nog steeds nagalmende negatieve associaties met het Oostblok, waar ze helemaal los van willen komen?

Ik besloot er eens wat vaker naar te vragen en raakte met een collega uit Polen aan de praat over dit onderwerp. Volgens hem is ook Polen absoluut geen Oost-Europa. Maar het zijn wel altijd mensen uit Polen, Tsjechië en andere landen in die strook van Europa zelf die de term Midden-Europa gebruiken.

Ik ben dus bang dat veel mensen, als ik zou zeggen dat ik blog over Midden-Europa, niet zouden weten wat ze daaronder zouden moeten verstaan. Laat staan dat ze ernaar zouden googelen. Toch laat het me niet los. Op een dag spreek ik een Hongaar die me vertelt: Het is een belediging. Maar zo sterk is het gevoel om niet bij Oost-Europa te willen horen blijkbaar. Daarover raakte ik trouwens na dit heftige begin in een heel prettig gesprek verwikkeld met de desbetreffende Hongaar.

Want vriendelijk zijn ze in Hongarije, meer dan in West-Europa, verzekerde hij me. Datzelfde kreeg ik tijdens een netwerkevenement te horen van een iemand uit Slovenië. Het heeft een typisch mediterrane sfeer met alle bijbehorende gastvrijheid en zon. Het grenst nota bene aan Italië!

Toen wist ik het zeker. Volgens mij zal er nooit een eenduidig antwoord komen op de vraag waar Oost-Europa begint. Maar ik denk dat dat ook niet is waar het eigenlijk om draait. Ik heb het gevoel dat het vooral gaat om het grauwe imago en voor de inwoners zelf natuurlijk de historische lading van Oost-Europa, waar deze bestemmingen zo ver mogelijk vandaan willen blijven.

Dus… Is het echt zo belangrijk om West-Europeanen duidelijk te maken dat bovenstaande landen niet in Oost-Europa, maar in Midden-Europa liggen? Of moeten we ze vooral laten ervaren dat het fijne vakantielanden zijn, waar je de lijntjes op de kaart ook trekt? Ik denk dat ik me maar richt op het laatste. De omschrijving van mijn blog laat ik dus toch maar zoals hij is. Grappig is trouwens dat je er ook flink over kunt discussiëren wat nu wel en niet bij Scandinavië hoort. De Baltische staten willen bijvoorbeeld niet worden gezien als Oost-Europa, maar liever als Noordse landen.

Maar daarover binnenkort meer…. Leuke vraag, voor mij zouden Slovenie en Tsjechie niet onder oost-europa vallen beide gewoon west-europa.

Daarbij speelt niet alleen ligging een rol maar ook levensstandaard. Polen was misschien 10 jaar geleden ook wel veel meer oost-europa dan nu. De 3 baltische staten ook niet want die noem ik dan weer gewoon baltische staten. Blijft weinig oost-europa over zo he, behalve dan bulgarije, roemenie, moldavie, oekraine en wit-rusland.

Dat voel ik heel erg met je mee, Tikva. Tsjechië voelt voor mij ook erg westers en dat geldt denk ik ook voor landen als Polen, Slovenië etc. Alleen zijn het dan in mijn geval taalgek de Slavische talen die ervoor zorgen dat ik ze toch bij Rusland en Bulgarije vind horen.

Ook dit land leek relatief liberaal. De Amerikaanse regeringen en diplomaten meenden dat Roemenië in een conflict de kant van het westen zou kunnen kiezen of neutraal zou blijven en trachtten de Roemeense dictator Ceaușescu te paaien. Dit bleek een misvatting; Ceauşescu onderdrukte de binnenlandse oppositie met harde hand en kocht zijn relatieve vrijheid af met de belofte de Russen onvoorwaardelijk te steunen. De DDR was uit dit rijtje de meest kunstmatige staat.

Wetend dat de enige bestaansreden het communisme was, deed de regering er alles aan iedere oppositie monddood te maken, met name met het oog op eventuele Duits-nationalistische gevoelens.

De DDR had het hoogste inkomen per hoofd van de bevolking, maar het regime werd nooit in het hart van de bevolking gesloten. Zo sterk was de leegloop naar het Westen, dat tussen West- en Oost-Berlijn een muur werd gebouwd; hiermee werd begonnen op 13 augustus Ook de grens tussen de twee Duitse staten, sinds onderdeel van het IJzeren Gordijn , werd vanaf dat moment hermetisch afgesloten. In Polen was de afwijzing van het communisme het sterkst.

In de geschiedenis was Polen drie keer tussen Pruisen en Rusland verdeeld en in hadden nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie samen Polen bezet. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog werd Polen weer door het Rode Leger bezet, nadat de Sovjetlegers tijdens hun opmars richting Duitsland vlak voor Warschau halt hielden en het veelal prowesterse en liberale verzet door de Duitse bezetters liet uitmoorden zie de Opstand van Warschau.

In , en kwam het in Polen tot opstanden. De opstand van was goed georganiseerd in de vakbond Solidarność en kon door de communistische partij niet onder controle gebracht worden.

De kritiek van Chroesjtsjov op Stalin na diens dood deed in ook de posities van de leiders in de Oostbloklanden wankelen. De onderdrukking van de opstanden Berlijn , Boedapest en Praag maakten echter duidelijk dat de Sovjet-Unie een aantasting van haar invloedssfeer niet zou dulden.

In lukte het de Poolse vakbond Solidarność via vreedzame weg en voor korte tijd hervormingen te forceren. Gedurende de rest van de jaren tachtig, ondersteund door paus Johannes Paulus II en de Verenigde Staten , zouden deze vakbond en overige organisaties in het Oostblok voor druk op de regimes zorgen. Het einde van het Oostblok werd ingeluid door Michail Gorbatsjov , die de communistische leiders in de Oostblokstaten weigerde nog langer te steunen.

In vielen de communistische regimes als dominostenen , de een na de ander. Nog steeds wordt de term Oostblok gebruikt ter aanduiding van de voormalig communistische Midden- en Oost-Europese landen. Een andere benaming was de Tweede wereld. De meeste inwoners van deze landen vinden het echter niet prettig wanneer hun landen als "Oostblok" worden aangeduid.

Aangezien het kader waarin de landen samen het Oostblok vormden niet meer bestaat, is hedendaags gebruik van de term strikt genomen ook incorrect. Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie.

...

Lekkere zitjes om je koffie te drinken waar ook de locals hun koffie drinken. Ben nog nooit zo vaak bij Mc. Grote modernen ruimte schoon en vriendelijk personeel.

Bezit of beheert u deze gelegenheid? Claim gratis uw vermelding om te reageren op beoordelingen, uw profiel bij te werken en nog veel meer. TripAdvisor maakt gebruik van cookies om de werking van de site voor de bezoeker te optimaliseren.

Klik hier voor meer informatie of wijzig je instellingen. Door verder te gaan aanvaard je onze cookies. Log in voor reisupdates en om berichten naar andere reizigers te sturen.

Gegevens restaurant Geschikt voor: Eerste McDonalds in Oostblok. Stel een vraag over McDonald's. Schrijf een beoordeling Beoordelingen Bekijk wat reizigers erover zeggen: Voor een snelle hap. McCafé is een aanrader! Reizigers die McDonald's bekeken, bekeken ook. McDonald's Westend City Center. McDonald's - Blaha Lujza tér. Alle restaurants in Boedapest Oost-Europa leek dus een betere keuze voor de omschrijving van mijn blog. En bij navraag bij Nederlanders en Duitsers in mijn omgeving lijkt het ook helemaal niet zo ingewikkeld: Maar de Tsjechen zijn het hier absoluut niet mee eens.

Volgens hen ligt Tsjechië bij lange na niet in Oost-Europa. Praag ligt westelijker dan Wenen, verzekeren ze me vastberaden. Die vastberadenheid is opvallend: Zou dat te maken hebben met die blijkbaar nog steeds nagalmende negatieve associaties met het Oostblok, waar ze helemaal los van willen komen? Ik besloot er eens wat vaker naar te vragen en raakte met een collega uit Polen aan de praat over dit onderwerp.

Volgens hem is ook Polen absoluut geen Oost-Europa. Maar het zijn wel altijd mensen uit Polen, Tsjechië en andere landen in die strook van Europa zelf die de term Midden-Europa gebruiken. Ik ben dus bang dat veel mensen, als ik zou zeggen dat ik blog over Midden-Europa, niet zouden weten wat ze daaronder zouden moeten verstaan.

Laat staan dat ze ernaar zouden googelen. Toch laat het me niet los. Op een dag spreek ik een Hongaar die me vertelt: Het is een belediging. Maar zo sterk is het gevoel om niet bij Oost-Europa te willen horen blijkbaar. Daarover raakte ik trouwens na dit heftige begin in een heel prettig gesprek verwikkeld met de desbetreffende Hongaar. Want vriendelijk zijn ze in Hongarije, meer dan in West-Europa, verzekerde hij me. Datzelfde kreeg ik tijdens een netwerkevenement te horen van een iemand uit Slovenië.

Het heeft een typisch mediterrane sfeer met alle bijbehorende gastvrijheid en zon. Het grenst nota bene aan Italië! Toen wist ik het zeker. Volgens mij zal er nooit een eenduidig antwoord komen op de vraag waar Oost-Europa begint. Maar ik denk dat dat ook niet is waar het eigenlijk om draait. Ik heb het gevoel dat het vooral gaat om het grauwe imago en voor de inwoners zelf natuurlijk de historische lading van Oost-Europa, waar deze bestemmingen zo ver mogelijk vandaan willen blijven.

Dus… Is het echt zo belangrijk om West-Europeanen duidelijk te maken dat bovenstaande landen niet in Oost-Europa, maar in Midden-Europa liggen? Of moeten we ze vooral laten ervaren dat het fijne vakantielanden zijn, waar je de lijntjes op de kaart ook trekt? Ik denk dat ik me maar richt op het laatste.

De omschrijving van mijn blog laat ik dus toch maar zoals hij is. Grappig is trouwens dat je er ook flink over kunt discussiëren wat nu wel en niet bij Scandinavië hoort. De Baltische staten willen bijvoorbeeld niet worden gezien als Oost-Europa, maar liever als Noordse landen. Maar daarover binnenkort meer….

Leuke vraag, voor mij zouden Slovenie en Tsjechie niet onder oost-europa vallen beide gewoon west-europa. Daarbij speelt niet alleen ligging een rol maar ook levensstandaard. Polen was misschien 10 jaar geleden ook wel veel meer oost-europa dan nu. De 3 baltische staten ook niet want die noem ik dan weer gewoon baltische staten.

Blijft weinig oost-europa over zo he, behalve dan bulgarije, roemenie, moldavie, oekraine en wit-rusland. Dat voel ik heel erg met je mee, Tikva. Tsjechië voelt voor mij ook erg westers en dat geldt denk ik ook voor landen als Polen, Slovenië etc. Alleen zijn het dan in mijn geval taalgek de Slavische talen die ervoor zorgen dat ik ze toch bij Rusland en Bulgarije vind horen. Oost, Zuid en West leerde ik tijdens mijn studie. En daarom koos ik dus één taal uit elke tak. Ik heb op mijn website landen ingedeeld op ligging.

Hoewel ik geen harde termen gebruik, kan je globaal spreken van Europa, Azië, Amerika noord en zuid! Nu ga ik volgende maand naar Armenië en Georgië en ben ik het even kwijt.

Azië of stiekem toch oost Europa?



Erotische massage waddinxveen antwerpen gangbang


Het Oostblok is een verzamelnaam voor de voormalige Sovjet-Unie en die landen in Centraal- en Oost-Europa die in de tweede helft van de twintigste eeuw onder de invloedssfeer van de Sovjet-Unie vielen. Militair waren de landen gebonden via het Warschaupact , economisch via de Comecon. Soms worden Joegoslavië en Albanië ook tot het Oostblok gerekend. In de Oost-Europese gebieden die na de Tweede Wereldoorlog in de invloedssfeer van de communistische Sovjet-Unie vielen, liet de toenmalige leider Stalin via staatsgrepen "revoluties van boven" de communisten aan de macht komen.

Hij wenste namelijk een "cordon sanitaire" ten westen van de Sovjet-Unie: In Joegoslavië, Albanië en Bulgarije kwam een sterke communistische partij aan de macht, maar in Polen, de DDR, Tsjecho-Slowakije, Roemenië en Hongarije waren het relatief kleine partijen die kunstmatig en vaak via allianties aan de macht werden geholpen. De Sovjet-Unie trachtte hun economieën via de Comecon in een groter geheel samen te brengen, dat echter eerder gunstig voor de Sovjet-Unie was dan voor de kleinere Oostbloklanden.

Zo wilde Chroesjtsjov , de opvolger van Stalin, Albanië voedselleverancier maken en vertelde Hoxha dat "de wondere visvangst echt wat voor hem was". Joegoslavië was geen lid van het Oostblok of van het Warschaupact. Hoewel communistisch geregeerd was de leider, maarschalk Tito , aan de macht gekomen vanwege zijn succes als partizanenleider.

Tito was dus niet door het Rode leger geïnstalleerd en had aldus geen verplichtingen jegens hen. Tito weigerde ook aan allerlei economische, ideologische en militaire eisen van de Sovjet-Unie tegemoet te komen.

Joegoslavië was in een van de oprichters van de Organisatie van Niet-gebonden Landen. Albanië was orthodoxer in de leer dan de andere communistische landen en bleef decennia nagenoeg in een zelfgekozen isolement. Na de dood van Mao wijzigde de koers van China en wenste Albanië ook met China niets meer te maken hebben; het bleef tot de val van het communisme geïsoleerd en zonder bondgenoten. Roemenië nam ook een aparte positie in, want het bewind daar stelde zich ten opzichte van Sovjet-Unie vrij onafhankelijk op.

Ook dit land leek relatief liberaal. De Amerikaanse regeringen en diplomaten meenden dat Roemenië in een conflict de kant van het westen zou kunnen kiezen of neutraal zou blijven en trachtten de Roemeense dictator Ceaușescu te paaien.

Dit bleek een misvatting; Ceauşescu onderdrukte de binnenlandse oppositie met harde hand en kocht zijn relatieve vrijheid af met de belofte de Russen onvoorwaardelijk te steunen. De DDR was uit dit rijtje de meest kunstmatige staat. Wetend dat de enige bestaansreden het communisme was, deed de regering er alles aan iedere oppositie monddood te maken, met name met het oog op eventuele Duits-nationalistische gevoelens.

De DDR had het hoogste inkomen per hoofd van de bevolking, maar het regime werd nooit in het hart van de bevolking gesloten. Zo sterk was de leegloop naar het Westen, dat tussen West- en Oost-Berlijn een muur werd gebouwd; hiermee werd begonnen op 13 augustus Ook de grens tussen de twee Duitse staten, sinds onderdeel van het IJzeren Gordijn , werd vanaf dat moment hermetisch afgesloten.

Op het ogenblik wordt er weer een vracht klaargemaakt voor de Oekraïne. In de Oekraïne werd drie jaar geleden begonnen met een project voor bijbelstudies voor kinderen in het voortgezet onderwijs, maar ze krijgen daar ook schrijfbehoeften of schoenen. In Nederland heeft hij adviserende functies zoals consulent toegankelijkheid van het provinciaal samenwerkingsverband gehandicaptenbeleid Zuid-Holland.

Van het platform gehandicaptenbeleid van Ridderkerk was hij twaalf jaar voorzitter. Ook al wil hij het in december rustiger aan gaan doen, de reizen naar de oostbloklanden gaan door, ook wat langer dan één of twee weken zoals nu het geval is en dan samen met zijn vrouw.

Hij is helemaal niet bang en het is maar goed dat hij dat doet, want hij heeft zoveel energie die hij allemaal kwijt moet. Simon, die in hart en nieren chauffeur is gebleven, heeft een aangepaste bestelbus. Toen vrienden uit Ridderkerk ingezamelde spullen naar hun adoptiegezin in Polen wilden brengen, bood hij aan die te vervoeren. Ze hadden ons voorspeld dat we met onze vracht de grens tussen de DDR en Polen nooit over zouden komen. Toen we daar in de rij stonden kwam een kenau van een vrouw de paspoorten ophalen.

Ze zijn daar niet gewend dat iemand zoals ik auto rijdt en ze snauwde 'Sie sind Führer? Daar schrok ze toen zo van dat ze ons direct liet doorgaan. Alsof de klok vijftig jaar stil had gestaan. Alles was oud, gehavend en verveloos. Later is dat opgeknapt. In Polen gaat het tegenwoordig beter.

Er komt zoveel op je af en op een geven moment kom je er niet meer van los en zo zijn we tot nu toe blijven rijden. Hoe meer contacten je krijgt des te meer transporten je gaat doen.

Het werk is uitgegroeid van stad tot stad en van land tot land. Ook de kerken van Ridderkerk zijn mee gaan doen met de stichting van de, indertijd ondergrondse, kerk Tabitah Roemenië.

De auto is tegenwoordig een grotere gehuurde vrachtwagen. Het zou me niets verbazen als we over een jaar of wat in Albanië komen, waar het heel arm is.

Ook interesseert hij zich voor gehandicapten in Hongarije, die daar nog buiten de boot vallen. Van een uitkering kun je nu eenmaal geen wonderen doen.

Simon en Adrie steken niet onder stoelen of banken dat ze hun werk vanuit een bepaalde opdracht doen. Wel kun je er later mee aankomen. In Polen liet ik wel eens een bijbel achter als ik vertelde uit welke bewogenheid ik dit werk doe.

Een paar jaar later wil je iets in die bijbel aanwijzen en dan zie je dat hij vol aantekeningen staat. Dat geeft toch een fijn gevoel. Hij heeft er wel eens anders over gedacht. Ik ben wel met het geloof opgevoed, maar ik was behoorlijk m'n eigen leven gegaan. Ze zijn lid van de gereformeerde bond in de hervormde kerk.

Integendeel je kunt vrolijk zijn. Veel mensen willen juist dat je zielig bent, omdat je gehandicapt bent.

eerste keer oostblok